Dit lezen de apothekers deze zomer

Het is vakantietijd, ook voor de Culturele Apothekers. We waaieren uit naar het zuiden en het uiterste oosten van Europa. Alleen Roos blijft thuis, want die ging al twee keer dit jaar. In elk geval is het voor ons allemaal tijd om bij te lezen. En die tijd, die gaan we nodig hebben, want we kozen bijna zonder uitzondering voor flinke pillen. Dit zijn onze zomerleeslijstjes.

Marije gaat rondreizen in Georgië en Armenië. Dat vooruitzicht lacht haar enorm toe. Klein minpuntje is alleen het straffe reisschema, wat maakt dat er waarschijnlijk weinig leestijd zal overblijven. Nu is dat voor haar ogen natuurlijk alleen maar goed. Die moesten dit jaar wel heel veel in de dichtbij-stand, met al dat schermwerk. Lekker veel in de verte turen dus deze zomer, over de steppen van Armenië, mjam. Toch moet dat prachtige epos over een Georgische familie, Het achtste leven, natuurlijk wel mee. Nadeel: 1200 pagina’s hardcover. Veel te zwaar dus. Dan moet die maar mee op de e-reader, al doorbreekt dat het idee van een schermloze vakantie. Daarnaast vraagt ze voor haar verjaardag, die vlak voor de vakantie valt, Murat Isiks Wees onzichtbaar, waar ze al maanden haar leeszinnen op heeft gezet. Wat, 579 pagina’s? Dan liever in dwarsliggerformaat: lekker handzaam en licht. En dan nog past er nog wel een superlichte pocket in de rugzak. Zou Julian Barnes’ nieuwste boek al gepaperbackt zijn? U ziet: het thema van deze zomer is: licht van vorm, lekker zwaar en ideeënrijk van binnen.

Akke besloot na Marije’s enthousiaste verhalen van twee jaar geleden en – ze geeft het toe – het zien van Wie is de Mol, ook naar Georgië af te reizen dit jaar. Ze start in Tbilisi en verder wordt er drie weken heerlijk op de bonnefooi getoerd. Ze gaat zeker Ali en Nino van Kurban Said lezen, want zo’n klassieker uit het gebied dat je bereist is een must. Verder gaat ook Elena Ferrante weer mee. Akke is toe aan het derde deel van de Napolitaanse romans, waarvan ze iedere zomer een deel tot zich neemt. Maar het meest ziet ze uit naar De passie volgens G.H. van Clarice Lispector. Hierin is naar verluidt de enige gebeurtenis de aanblik en het pletten van een kakkerlak, hetgeen leidt tot een complete innerlijke metamorfose en allerlei existentiële vragen. Kijk, dat prikkelt haar nieuwsgierigheid. Een van haar laatste dagen treft ze dan Marije op een Armeense camping. Dat wordt onder het genot van een glas Armeense wijn Het achtste leven bespreken. Of de avonturen die ze meemaakten, of hun toekomstdromen, of het leven zelf.

Roos blijft, afgezien van een paar dagen hier of daar, thuis deze zomer. Dat is niet zielig; ze is dit jaar al twee keer op vakantie geweest. Bovendien kan een staycation met een goed boek op een fijn plekje net zo ontspannend, zo niet ontspannender zijn. En het eerste goede boek wordt Lincoln in the Bardo van George Saunders. Ze was er al eerder in begonnen, maar heeft zich bij die poging volledig op het verkeerde been laten zetten. Het verhaal is echter zo aangrijpend dat het een nieuwe poging zeker waard is. En dan staat het maar liefst 1230 pagina’s tellende Max, Mischa & het Tet-offensief van Johan Harstad al een jaar naar haar te lonken. Tijd om een hangmat aan te schaffen en de batterij uit de telefoon te halen, want als dit boek net zo’n goed gelukt exemplaar is als Buzz Aldrin, waar ben je gebleven, dan is het een week complete afzondering absoluut waard.

Eva gaat op vakantie naar Italië, aan de kust een halfuurtje boven Napels. Lekker eten, zon, zee – en schoonfamilie. Eva is getrouwd met een Italiaan en dus ook een beetje met zijn hechte achterban. Om tussentijds te kalibreren neemt ze, als geboren noorderling en bewoonster van Amsterdam, stad van het vrije individu, An Italian Education mee. Hierin beziet ‘lotgenoot’ Tim Parks het mediterrane gewoel door zijn fijne Britse bril. Als Cultureel Apotheker leest ze ook graag over de essentie van wat ons mens maakt. (Goed) schrijven om te overleven levert vaak een inkijkje. Victorieverdriet van Elfie Tromp, de dichtbundel waarin ze haar gebroken hart bezingt, lijkt haar dan ook vakliteratuur bij uitstek. En omdat ze houdt van wervelende vertellingen uit andere culturen die iets te zeggen hebben over deze rare tijd waarin we leven, heeft ze Miss Laila, gewapend en gevaarlijk gekocht. Een ‘zenuwslopende achtervolgingsroman’ (belooft het omslag) van Manu Joseph, over het Indiase politieke klimaat, religie en seksisme.