Culturele Apotheek traint leesbegeleiders in Drenthe

‘Bijzonder aan samenlezen is dat iedereen mee kan doen’

Biblionet Drenthe ondersteunt de bibliotheken van de negen gemeenten in de provincie Drenthe. Educatie- en innovatie-adviseur Marleen Herbers probeert mooie ideeën en projecten van buiten de provincie te introduceren in de Drentse bibliotheken. Op het gebied van samenlezen werkt zij samen met de Culturele Apotheek. Wat spreekt haar aan in samenlezen? En wordt er al samengelezen in Drenthe?

Door: Joost Zonneveld

Is samenlezen nieuw in Drenthe?

“Wij hebben al lange tijd een groot netwerk van literatuurclubs in de provincie. De deelnemers aan die clubs lezen per jaar minstens vijf romans en praten daar vervolgens met elkaar over. Dat moedigen wij zeer aan, want lezen is verrijkend voor iedereen, van nul tot honderd. Maar shared reading zoals dat in Engeland ontwikkeld is en het samenlezen zoals de Culturele Apotheek in Nederland doet, is voor een veel bredere groep geschikt. Wij zijn daar erg enthousiast over en zijn daar inmiddels ook mee gestart.”

Hoe werken Biblionet Drenthe de Culturele Apotheek samen?

“Akke en Marije zijn bij ons voorlichting komen geven over samenlezen en hebben vervolgens medewerkers van bibliotheken en andere vrijwilligers getraind. Hoe leid je een gesprek op een natuurlijke manier? Wat kan je verwachten tijdens een groepsgesprek? Hoe geef je iedereen aandacht en zorg je voor een veilige omgeving? Dat soort vragen komen dan aan bod. En hoe je geschikte teksten vindt die je samen kan lezen. Dat laatste is nog wel een uitdaging, zelfs voor mijn collega’s die vanwege hun werk geïnteresseerd zijn in literatuur.”

Waar wordt nu samengelezen in Drenthe?

“We zijn in bibliotheken in drie gemeenten begonnen. Daar kan iedereen die maar wil, aanschuiven. Dat is een succes. Hoewel we aangeven dat niemand verplicht is iedere week te komen, gebeurt dat wel. En vaste lezers nemen ook weer bekenden mee. Dat de deelnemers zich niet hoeven voor te bereiden, dat je aan de hand van verschillende teksten met elkaar kan bespreken wat je opvalt, ontroert of ineens herinnert, wordt zeer gewaardeerd. Ook omdat mensen dat van elkaar ook interessant vinden om te horen. Dat hoor ik duidelijk terug van de gespreksleiders.”

“Daar zijn wij inderdaad mee bezig. We willen groepen opzetten voor mensen die in een sociaal isolement zitten en voor mensen met een licht psychische stoornis. Het kan een manier zijn om weer een sociaal netwerk op te bouwen, dat mensen elkaar bij de supermarkt herkennen en een praatje maken. Over het opzetten van die groepen vindt momenteel overleg plaats met verschillende maatschappelijke organisaties. En we hopen binnenkort te beginnen met een eerste groep in een gevangenis. Wij denken dat samenlezen ook daar tot een ander gesprek kan leiden.”