Last van vaderschapstwijfels?

Onderzoek ze met Kleine dagen van Bernard Dewulf

Zit je op de wipwap waar het om wel of niet voortplanten gaat? Al 35, maar nog te druk met werken tot 8 uur ’s avonds en met het bijhouden van je Facebookvriendschappen om het kinderbesluit echt bij de kop te pakken? Of tikt bij jouw vriendin de biologische klok inmiddels luid en duidelijk, maar aarzel je over het vaderschap, omdat je bang bent dat het een enorme inbreuk op je vrije leven zal zijn? Vrees je een leven op de vierkante centimeter wanneer je aan kinderen begint?

Dan schrijven we je Kleine dagen van Bernard Dewulf voor. Deze Vlaamse schrijver weet dat leven op de vierkante centimeter in woorden te vangen. In korte impressionistische stukjes van een pagina of anderhalf schrijft hij over wat hij ziet en voelt als hij naar zijn kinderen kijkt. Pretparkbezoek, boomklimmen, lieveheersbeestjes verzamelen in de tuin, uitzwaaien bij de schoolreis, een zoon die verveeld op de bank hangt: Dewulf kijkt ernaar en maakt ons als lezer deelgenoot.

Op die manier vangt Dewulf de poezie van het dagelijks leven met kinderen en geliefde.  Zijn boek laat in feite zien hoe het hebben van kinderen een soort van tweede ontdekkingsreis door de wereld behelst. Ooit was je zelf een kind en was alles wat je deed en zag nieuw. Eenmaal een flink aantal jaren volwassen neemt het aantal dingen die je voor het eerst doet zienderogen af. Leef je een leven met kinderen, dan beleef je die ontdekkingstocht van de wereld, van het wonder van kunnen fluiten tussen je tanden tot aan de schrik om oorlogstaferelen op het journaal, nog een keer.

‘Miniaturen van de gloed van het gewone’, zo noemde iemand dit werk van Dewulf. Lees het, elke dag een paar stukjes, en kijk in hoeverre deze miniatuurtjes iets doen gloeien in je buik. Zo ja, dan is een leven met kinderen misschien wel echt iets voor jou. Vind je het allemaal maar dodelijk saai en beperkt en denk je: dat die man niet snakt naar verre reizen en nachtenlang dansen?, dan moest je het misschien maar beter laten.